„Zawsze się spieszył i wiecznie spóźniał. Prowadził bardzo nerwowy i nieregularny tryb życia, który w czasie [Solidarności] doprowadził do krańcowości. W domu prawie nie bywał, stale na zebraniach lub w rozjazdach. Gdy się zjawiał, to ciągnęła za nim gromada ludzi, którzy chcieli coś pilnego napisać lub nad czymś się naradzić. Wypalał przy tym mnóstwo bardzo mocnych papierosów. Toteż coraz częściej zapadał na żołądek, ale zaciskał zęby i ruszał do pracy i spraw”. (fragm. wstępu)Nie jest to typowa biografia. Niczego nie interpretujemy i nie dopowiadamy – piszą we wstępie autorzy – oddajemy głos Andrzejowi Milczanowskiemu, jego bliskim, znajomym, czasem politycznym oponentom i urzędnikom różnych szczebli oraz instytucji.  Książka składa się z trzech podstawowych części. Pierwsza to reporterskie ujęcie, powstałe na podstawie rozmów z Wandą Milczanowską, siostrą Andrzeja, oraz Anną Milczanowską, jego córką, których wspomnienia koncentrują się na prywatności, przywołują dom rodzinny Milczanowskich, czas dzieciństwa i młodości, ale też okres późniejszy. Sporo mówi się tu o smakach, codziennych upodobaniach i przyzwyczajeniach. Druga część, najobszerniejsza, tworzy autobiograficzny portret Andrzeja Milczanowskiego. Zebrane tu zostały jego wypowiedzi dotyczące kolejnych momentów jego życia oraz aktywności społecznej i zawodowej – wywiady prasowe, radiowe i telewizyjne, ale też dokumenty, listy i artykuły napisane przez Andrzeja Milczanowskiego, oraz jego wystąpienia publiczne, np. podczas procesu w Bydgoszczy, obrad Okrągłego Stołu czy w Sejmie, gdy zabierał głos jako minister spraw wewnętrznych. Oprócz wypowiedzi samego bohatera, są tu tez dokumenty i relacje osób, które wydały się autorom niezbędne dla zrozumienia kontekstu przywoływanych spraw. Trzecia część publikacji składa się ze wspomnień osób, które przyjaźniły się z Andrzejem Milczanowskim, znały go lub współpracowały z nim. Publikację uzupełnia kalendarium życia Andrzeja Milczanowskiego oraz spis źródeł, które zostały w pracy przywołane.